Carnoustie Golf Links

Uno de los mejores campos de escocia. Referencia del golf en el condado de Angus. Greenes movidos pero no muy rápidos aunque firmes. Difícil de parar la bola pero nobles. Los tees impecables y las calles en perfectas condiciones. Un lugar historico que debes jugar para sentirte un privilegiado.

Precioso campo, mantenimiento impoluto, greenes y calles con gran movimiento y pod bunkers imposibles de jugar. Una atmósfera excelente y un lugar mitico donde se respira golf por todos lados.

We verbleven ook in het hotel en moesten dus ook nog even een ronde spelen op een van de drie banen van Carnoustie Links. De Championship Course zat al vol en dus kozen we Burnisde als alternatief. Het aanmelden voor de ronde op de Burnside gebeurt niet in het grote clubhuis maar bij een apart startershok iets verderop. Daar ontvang je een caddyboekje (altijd fijn met uitgebreide informatie), scorecard en tees. De greenfee is met £120,- nog altijd niet goedkoop, maar een stuk minder dan de naastgelegen Championship baan. De openingshole is een korte par 4, altijd fijn. Hole 4 is een erg lange par 4. Halfwayhouse na de par 3 vijfde (daarna kom je geen halfwayhouse meer tegen trouwens). Hole 9 heeft een lastige plateau green, en leuk feitje; de enige afwijkende kleur vlag; namelijk geel omdat deze anders wegvalt tegen het hotel. Wat opvalt zijn de grote fringes die op bijna elke hole ook naadloos overlopen in de volgende teebox. De rough en helmgras waren flink gemaaid dus dat maakte de baan minder moeilijk en breder. Ook stond er bijna geen wind de dag dat wij speelden. Hole 14 is een extreem lange par 3 van 200 meter! Hole 15 is de enige par 5 van de baan. Het is een leuke baan maar door de vlakte niet heel spectaculair. De Burnside ligt verweven met de Championship baan dus in mijn ogen gelijkwaardig voor een goedkopere prijs. Kleine tip: loop vanaf green hole 15 naar links, want we kwamen er pas halverwege hole 17 achter dat we hole 16 hadden overgeslagen... Je sluit af met een korte par 4. De baan is goed onderhouden en had snelle greens. De burnside is op de twee lange par 3's na niet eens heel lang en dus goed te spelen. Ik raad het zeker aan om hier te spelen en de Burnisde lijkt mij een goed alternatief voor de veel duurdere Championshipbaan van Carnoustie.

Vandaag staat een illustere baan op de agenda, Carnoustie Championship Course. Een baan waar 8 keer the Open is gespeeld, een baan die door sommige ‘Carnasty’ genoemd vanwege de moeilijkheidsgraad. De baan waar Jean van de Velde een meltdown van epische proporties had op The Open in 1999. Wij komen aan en zien in de omgeving van de club dat hier veel om golf draait. Er is een grote parkeerplaats met zelfs een aantal parkeerplaatsen voorzien van laadpalen. Helaas functioneren deze niet dus onze auto konden wij er niet aan laden. Voor het clubhuis staat een enorm bord met ‘Carnoustie’, daarmee de grootsheid van de baan en club onderstrepend. Wij worden heel vriendelijk welkom geheten bij de bag drop. Daar vertellen ze dat onze caddy zich 10 minuten voor onze starttijd op de tee meldt. Er is een putting green voor ons beschikbaar, een paar korte holes achter het clubhuis voor het korte spel en een half van te voren hebben wij toegang tot de indoor golf simulator. Daar kun je warmslaan. Deze ruimte is voorzien van goede mat, goede ballen, een goed scherm en scherm aan de zijkant waarop je kunt instellen met welke club je slaat en eventuele andere aanpassingen. Heel fancy. Wat ook fancy is, is de proshop. Alles wat je maar wenst, kun je hier vinden. Je ziet aan de prijzen dat Carnoustie veel door vermogende bezoekers (veelal Amerikanen) wordt bezocht. De claret jug staat prominent midden in het clubhuis en de vlag van het laatste Open op Carnoustie, voorzien van handtekeningen van de spelers, hangt aan de wand. Als je de trap naar boven neemt, kom je in the Rookery. Hier bevindt zich de horeca en wordt je naar je tafel begeleidt. De ruimte is hoog, groot en kijkt uit op de eerste tee. Het past bij de omvang van deze baan maar persoonlijk vind ik het iets minder charmant. Ook hier worden wij heel erg gastvrij ontvangen. Op de eerste tee maken wij kennis met Stuart, Scottie en Billy. Stuart gaat ons vandaag helpen. Scottie en Billy zijn de caddies van de twee Canadezen waar wij vandaag mee spelen. Een caddy is op deze baan geen overbodige luxe. Zij wijzen je op de gevaren en veel belangrijker: de juiste richting. Ook als je denkt dat ergens geen ruimte is en de caddy zegt van wel; gewoon luisteren naar de caddy en die richting op slaan. De baan is prachtig vormgegeven en wordt bewaakt door burns (kleine waterlopen), potbunkers en rough. Wij hebben geen slechte hole kunnen ontdekken en dan te bedenken dat dit is aangelegd in de natuur zoals hij was. Het is een baan aan de kust dus wind is een constante factor en vraagt veel rekenwerk. Moet je één, twee of drie clubs meer of minder nemen? Sla je een draw of fade? Wij hebben genoten van de baan in al haar facetten. Het onderhoud is fantastisch. Ondanks het feit dat de baan veel bespeeld wordt, zie je daar niet veel van. De greens zijn supersnel en eerlijk. De lay-out is fantastisch. De bent snel van green naar tee, lange en korte holes worden goed afgewisseld en ook de richting van de holes is afwisselend. Het halfway house, na hole 10(?), is mooi om even een moment van rust in te bouwen om daarna de resterende 8 holes te lijf te gaan. Hole 18 is richting het hotel en dat is een prachtige aankomst. Een baan met ontzettend veel historie en waar spelen een voorrecht en genot is.

The Championship Course is the stuff of legend. A willing strategist tries to dispel the nerves on the first hole. The course is top quality from the first to the last hole. The Buddon course starts as 100% links. From holes 6 to 13 the course loses a bit of its links character due to the mature trees along the course. The finish is then a great links again. The last three holes in particular are the top. Excellent green quality for mid-October, especially after the heavy rains the previous two days. The Burnside Course starts along a road with residential homes. Interesting is the elevated green of 9 holes. The top hole is a long par 3, 14 hole with a length of over 200 yards. The practice hole for the last hole on the Championship Course is the 17th hole, which is played twice over the Barry Burn.