Rotana Golf Palmeraie

Donkeygolf was hier op 21 maart 2026! Eigenlijk wilde wij een andere baan spelen, echter deze baan zat verplicht in het pakket. Aanmelden in de pro-shop: het lijkt wel de laatste dag van een opheffingsuitverkoop, wat een armoede. Her en der zijn er verbouwingen aan de gang, ook de bouwkraan ontbreekt niet. Zonder toelichting krijgen wij onze buggy. Het chipveldje is tegenover de DR. De lokatie van de puttinggreen (voor het clubhuis) horen van andere spelers. Je krijgt een mandje ballen om vanaf ‘n oud matje je ballen in het oneindige te slaan. Hole 1 is dichtbij, we kunnen voor de grote groep starten, maar wel nu meteen. We krijgen zicht op een groepje ooievaars, dat is een bonus. De baan oogt armoedig, vergane glorie. Er zijn huizen behoorlijk dichtbij. De buggy heeft de mogelijkheid om je bal en je club schoon te maken, dat is als er water in had gezeten. De baan is best stoffig en zanderig dus we gaan bij een toilet een bakje water vullen om te constateren dat het schoonmaakbakje lek is. Je mag met je buggy overval naar toe rijden. Na een paar holes merken we dat wachten op de vorige flight structureel is. Er zijn denken wij meerdere flight vervroegd de baan in gestuurd. De wachttijden lopen ook flink op. Een flight maakt zich klaar op de Tee, gadegeslagen door de flight voor ons en door ons. Door de lichte regen en deze wachttijden is golf niet leuk meer. We hebben zin in thee met een flink stuk chocolade. Morgen weer een (golf)dag. Donkey had een sterke maar sip kijkende vriend gevonden. Donkeygolf 2026

Played on February 15 2026. The course was in poor condition with many bare fairways and tee boxes, and almost all the bunkers were simply unplayable, a mixture of mud and stones, or rock hard sand. The very few that did have playable sand in them were usually unraked and full of deep footprints - a single rake for some very large bunkers is simply insufficient. By contrast, the greens were fast and true. The layout is OK, with several well designed and interesting holes, mainly on the back nine. Standouts for me were the pretty Par 3 17th over water and the driveable par 4 15th. The front nine is not much to write home about until the 9th over water. I like short par 3s so several of these dotted around the course were good, and being protected by well positioned bunkers would have made them exciting had the bunkers not been in such poor condition. A fair part of the course is away from villas and hotel developments, which means there are some scenic views of the nearby Atlas mountains. The experience overall is very poor though. Reasons for this were the course seems to be under new management and the whole place is a building site, and was very discouraging as we drove in to what looked like the set of a dystopian movie. The clubhouse is a once fine building which is very rundown - though the building work may resolve this - and the pro shop was barren. It felt like it had been the victim of a recent burglary with just a few rails of t-shirts and headcovers. Range was free and its worth hitting a few balls there, but we were told the putting green was some distance away from the first tee and would not be able to make it there and back and hit our tee time. Play was incredibly slow - 5hrs 30mins round for a 2 ball and with no marshalling to encourage or etiquette from absolute hackers in front of us. We were also driven into by the group behind, they were no doubt as frustrated as we were by the pace of play. There was no on course buggy bar and when we went into the clubhouse at the turn we were told the only refreshments available were non-alcoholic. This is because the club does not have an alcohol licence, something which is hard to get in Morocco. Understandable but those looking for something to ease the pain of standing around waiting 5 mins on each shot should be aware of. A large range of juices were available, though. Having endured such a dispiriting round, we did not stay for a post game drink on the sunny terrace, which is positioned to shield it from the current building work. Would not bother returning until nearby construction work is finished, and the clubhouse gets some much needed TLC. I hope the course and facilities get the care they are crying out for because the site has the potential to go from a 2 or 3 out of 10 to a 6 or 7 if they get things sorted.

Aan het einde van het jaar de zon opzoeken om te golfen, dat is het idee. De eerste baan die wij spelen is onderdeel van het hotel waar wij zitten en heet Rotana Golf Palmeraie. Het clubhuis heeft een klassieke, koloniale uitstraling. De shop is klein en leeg, zelfs een logobal is niet te koop. Wij huren twee trolleys en gaan op zoek naar de starter. De starter is aardig en flexibel. Vanwege de mist willen wij wat later starten en dat is geen enkel probleem. We gaan dus eerst nog een kop koffie in het clubhuis drinken. De driving range ligt vlak naast het clubhuis en heeft naast iedere afslagplaats ballen staan. De matten zijn veel gebruikt en keihard. Er staan afstandsborden die als targets kunnen fungeren. Nadat de mist is opgetrokken, starten wij onze ronde. Hole 1 is een niet al te lange, niet al te moeilijke par 4. Een fijne hole om mee te beginnen. Vervolgens is er een taaie par 5 gevolgd door een, op het oog niet al te moeilijke, par 4. Wat direct opvalt is dat deze baan veel potentie heeft. De holes zijn goed ontworpen maar door achterstallig onderhoud heeft de baan veel van haar grandeur verloren. Tees zijn zeker niet allemaal volledig met gras bedekt. Fairways zijn een aaneenschakeling van verschillende grassoorten en onkruid. Ook is er bijna geen echte rough aanwezig waardoor je niet gestraft wordt als je naast de fairway komt. Leuk voor vakantiegolf maar een mooie baan onwaardig. De grasmat op de greens heeft betere tijden gekend. Het moet wel gezegd dat ze snel zijn en hun rol houden. De bunkers zijn voorzien van dezelfde kleur zand als er op paden ligt, in- en naast de baan. Hierdoor zijn de bunkers niet allemaal goed waarneembaar. In sommige bunkers liggen er stenen. Al met al is het zonde dat de baan er zo bij ligt. Er is zoveel meer uit te halen. Na de ronde hebben wij heerlijk geluncht in het clubhuis.

Aan het einde van het jaar de zon opzoeken om te golfen, dat is het idee. De eerste baan die wij spelen is onderdeel van het hotel waar wij zitten en heet Rotana Golf Palmeraie. Het clubhuis heeft een klassieke, koloniale uitstraling. De shop is klein en leeg, zelfs een logobal is niet te koop. Wij huren twee trolleys en gaan op zoek naar de starter. De starter is aardig en flexibel. Vanwege de mist willen wij wat later starten en dat is geen enkel probleem. We gaan dus eerst nog een kop koffie in het clubhuis drinken. De driving range ligt vlak naast het clubhuis en heeft naast iedere afslagplaats ballen staan. De matten zijn veel gebruikt en keihard. Er staan afstandsborden die als targets kunnen fungeren. Nadat de mist is opgetrokken, starten wij onze ronde. Hole 1 is een niet al te lange, niet al te moeilijke par 4. Een fijne hole om mee te beginnen. Vervolgens is er een taaie par 5 gevolgd door een, op het oog niet al te moeilijke, par 4. Wat direct opvalt is dat deze baan veel potentie heeft. De holes zijn goed ontworpen maar door achterstallig onderhoud heeft de baan veel van haar grandeur verloren. Tees zijn zeker niet allemaal volledig met gras bedekt. Fairways zijn een aaneenschakeling van verschillende grassoorten en onkruid. Ook is er bijna geen echte rough aanwezig waardoor je niet gestraft wordt als je naast de fairway komt. Leuk voor vakantiegolf maar een mooie baan onwaardig. De grasmat op de greens heeft betere tijden gekend. Het moet wel gezegd dat ze snel zijn en hun rol houden. De bunkers zijn voorzien van dezelfde kleur zand als er op paden ligt, in- en naast de baan. Hierdoor zijn de bunkers niet allemaal goed waarneembaar. In sommige bunkers liggen er stenen. Al met al is het zonde dat de baan er zo bij ligt. Er is zoveel meer uit te halen. Na de ronde hebben wij heerlijk geluncht in het clubhuis.

Très beau parcours, fairways larges, Green roulants et stables… Assez variés et sympa à jouer, même si pas très difficile. On peut jouer une bonne carte sur ce parcours qui pardonne les écarts.