Omaha Beach Golf Club

It’s a crying shame what the summer drought has done to these magnificent golf courses. I will definitely be back when they have recovered. The greens were superb, two of them seem to have suffered some damage. I remember playing Moray in NE Scotland in 2019, after it was ruined by lack of water in 2018. I would recommend them to get in touch with Moray, because it has totally recovered

C'est plein d'entrain que nous sommes allés jouer le golf d'Omaha Beach présentés comme un des plus beaux de Normandie. C'est d'ailleurs intéressant de voir qu'il suffit de poser un ou deux trous au-dessus de la mer pour donner un label "golf d'exception" (cf. Etretat, Sperone ou encore Pebble Beach). Mais qu'en est-il d'Omaha Beach? Indiscutablement, les moyens ont été mis en oeuvre pour proposer une offre de qualité. Deux parcours qui par la grâce des panachages peuvent devenir quatre. Un beau complexe Proshop-clubhouse. Un hôtel de bon niveau à proximité. Lorsque j'ai téléphoné pour réserver, j'ai été très bien pris en charge et on m'a dit "Vous jouerez sur le Eisenhower Championship course. C'est le must!". Et bien va pour le Eisenhower. Bonne impression à l'arrivée avec un vaste parking, de beaux bâtiments et globalement le sentiment d'installations bien entretenues et soignées. Accueil professionnel et souriant. Tout est expliqué. En route. Le parcours a un double profil, arboré à l'aller, et plus links au retour. C'est bien dessiné avec de la variété, du dénivelé et des tas de surprises. Indiscutablement, il faudra avoir pratiqué deux ou trois fois pour jouer "juste". Beaucoup de trous sont en effet à l'aveugle ou bien avec des différences de dénivelé qui faussent les perspectives et le choix du bon club. Rien de rédhibitoire mais la première fois peut s'avérer un peu déstabilisatrice. Pas mal de pièges avec des bunkers étendus et nombreux, que ce soit pour protéger les greens ou agrémenter les bords de fairways; mais aussi des arbres et des pièces d'eau accueillantes; mention spéciale aux roughs très hauts qui avalent les balles comme un boa les lapins. Bémol sur le trou 17, par 3 qui plonge du départ vers un green assez étroit. Si on le rate, c'est balle hors limite à gauche ou dans le rough à droite sans espoir de la retrouver. Pas très golfique. On a joué le parcours une chaude matinée de juillet. Malheureusement la canicule a grillé les fairways. L'herbe est rabougrie et le terrain très dur. D'où la nécessité de "sous-clubber" en permanence pour ne pas voir ses balles filer dans les roughs qui ressemblent parfois à de la jungle équatoriale. Je n'ai quasiment pas utilisé mon driver. Cependant le parcours restait tout à fait jouable. Les greens étaient par contre en bon état et raisonnablement rapides. Regret sur les bunkers très nombreux et où la plupart du temps le sable est de qualité très médiocre sans parler des nombreux cailloux. Accueil souriant et serviable au restaurant. Restauration soignée et goûteuse. Le rapport qualité/prix? Greenfee à 120 €. Ça se justifie par l'offre de deux parcours mais c'est quand même cher.

Eergisteren speelde wij de Eisenhower 18 holes, We stelde dat het parcours op Omaha Beach met de 2x 18 holes vrij ingewikkeld was. Omaha Beach heeft 2x 18 holes en in verleden en nog enigszins heten de twee golfbanen La Mer en Le Manoir. Sta je bij de alleraardigste en service gerichte caddymaster van Normandië Julia legt ze uit dat er maar liefst vier combinaties gespeeld kunnen worden, althans op enkele dagen en ook weer niet! De twee genoemde banen zijn nu verdeeld in 4 lussen van 18 holes te weten Patton, de Gaulle, the Churchill en the Eisenhower. Wist Leading Courses ook nog niet! Achtereen volgens met de kleuren blauw, groen, geel en rood. Houdt maar de kleuren route aan dan is nog te volgen in de baan! De namen is terecht een hommage aan de landingslegers en de ‘chefs’ van de langste dag 6 juni 1944. We spelen vandaag The Churchill Tour, geel. Na wat rondlopen heb ik het nu door, dit is de 1st negen van La Manoir en de 2e negen van La Mer. Zal het direct maar aangeven wat is de 1st negen van La Manoir een geweldige negen holes. Werkelijk alles zit hier in, hoogte verschillen omlaag en omhoog lopende holes, holes langs waterpartijen maar zo kronkelend water aangelegd het is enorm uitdagend, visueel prachtig en golf scorend erg moeilijk. Hole 1 een par-4 van 369 meter van geel en 341 meter van rood is een indrukwekkende openingshole. Vanaf de tee kijk je van grote hoogte naar een sterk aflopende fairway met aan beiden zijden dikke bomenrij op de ver gelegen green beneden. Nu in voorjaar de fairway lekker hard en droog is komt de gemiddelde speler met veel rol tot op minder dan 100 meter voor de green. En dat is leuk toch voor een opening hole! Hole 2 is daar integen schrikken want door de zichtlijnen ziet deze vanaf de tee eruit alsof het een par-5 is. Nog eens kijken op de kaart maar met 378 en 320 meter is echt een par-4. Op rechts een grote natuurstenen hoeve en links over de hele lengte van de hole een gekromd meer, wat een indrukwekkende hole want je drive moet naar zo lijkt het een smalle fairway. Komt je na je drive bij je bal dan blijkt visueel de hole veel en veel kortere want de green is haalbaar. Kortom een prachtig ontworpen hole. Fraai is ook het ontwerp in lengte van de eerste vier holes. Respectievelijk 369, 378, 338 en 306 meter. Kom er maar eens op als ontwerper en dan een sterk glooiend landschap. Super. Komt bij dat hole 4 een drive over water is met een 1/2 eiland green en hole 5 net 300 meter maar tientallen meter omhoog naar een amfitheater green met op de achtergrond grote bomen. Hole 9 is de eerste par 5 van maar 407 meter en 349 meter waar de fairway sterk omhoog loopt. Vanaf de hoge tee kijk je naar de lage fairway in het dal die daarna omhoogloopt en de greenkeepers hebben een slingerend maaipatroon gemaakt. Kortom volgens ons zijn deze negen holes de mooiste van Omaha Beach. Minpuntje dan, de bunkers liggen vol met steentjes en zelfs onder het zand. Niet zo lekker voor je wedges. De 2e negen van de Churchill ronde is dan eigenlijk beetje saai. En vrij vlakke parkland golfbaan met wel aardige holes maar haalt niet bij de eerste negen. Spelen wel aardig maar zeker 10 t/m 13 is wat saai, vlak recht toe recht aan. Sorry Churchill! Hole 14 is beter met de lichte dogleg en op rechts in de fairway een reusachtige boom. Op deze par-4 van maar net 300 meter is nadenken en plaatsen. Nu ja de volgorde van de 9 holes indeling was wat ingewikkeld voor ons maar misschien doet men er goed aan de volgorde de 2x negen holes van de Churchill om te draaien, beter voor je score en om je wakker te houden.

Het is vrij ingewikkeld. Omaha Beach heeft 2x 18 holes en in verleden en nog enigszins heten de twee golfbanen La Mer en Le Manoir. Sta je bij de alleraardigste en service gerichte caddymaster van Normandie Julia legt ze uit dat er maar liefst vier combinaties gespeeld kunnen worden, althans op enkele dagen en ook weer niet! De twee genoemde banen zijn nu verdeeld in 4 lussen van 18 holes te weten Patton, de Gaulle, the Churchill en the Eisenhower. Achtereen volgens met de kleuren blauw, groen, geel en rood. Houdt maar de kleuren route aan dan is nog te volgen in de baan! De namen is terecht een hommage aan de landingslegers en de ‘chefs’ van de langste dag 6 juni 1944. We spelen rood, the Eisenhower en nu maar hopen dat we de links baan La Mer spelen richting kust want dit schijnt de mooiste uitzichten te geven.Het zijn nette afstanden op de Eisenhower vanaf wit 5899 en geel 5516 meter en voor de dames blauw 5086 en 4766 meter. Geel voor de heren is een aanrader omdat er zeven par-4’s van 280 tot 340 meter in parcours zijn wat het spelen een heel andere dimensie geeft. Overigens heeft de Eisenhower de zeezicht holes nr. 14, 15 en 16. Hole 1 is een lekkere starthole, breed en en nauwelijks gevaar, Pas op richting green dit loopt downhill en zo kort als de openingshole is zo verraderlijk kan je approach de green afrollen downhill een diepe bunker in. Hole 3 is visueel fraai aan beiden zijden een solitaire bomenrij een bunker bijna het midden, dogleg en de green iets oplopend, visueel is deze hole een plaatje. De rough is breed en nu nog kort gemaaid goed te doen. De fairways hard en wat bumpy maar uitkomt door het droge voorjaar tot nu toe. De greens zijn heel erg goed voor april. Hole 8 een par-4 van maar 311 en 270 meter heeft een heel gevaarlijk green. Goed bedacht van de ontwerper een simpele korte hole met een moordende green. Iets te kort, en heel gemeen je ziet het niet, en je approuch rolt tiental meter terug van de green over de zeer kort gemeen gemaaide voorgreen naar een diepe bunker aan de zijkant notabene. Heel listig. Na de turn speel je richting zee en dorp. Hole 2 heeft al een fraai vergezicht naar de oceaan. Hole 12 en 13 zijn speciale holes, erg korte par-4’s maar oh zo fraai door de dogleg en grote hoogte verschillen. Is nadenken, clubkeuze en tactiek hier. Hole 15 is een par-4 pal richting oceaan. Vanaf halverwege zie je aan de einder de streep blauw water. Beetje merkwaardig is het groot aantal bunker ivt de andere holes hier voor de green. Ietwat overdreven omdat de hole en de approach al pittig is en wonderlijk mooi pal aan de kust. maar goed het is waar vanaf de green heb je een geweldig uitzicht over de Atlantisch kust. Al met al is de routing Eisenhower een geslaagde combinatie van parkland holes en links holes. Wanneer je de goed gekleurde en duidelijke richting bordjes volgt kom je er uit. Een aanrader is een ontbijt te doen in het restaurant, is wat vroeg maar ik heb nog nooit zo een uitgebreid keuze in franse kazen gezien. En stolp zo groot al een kleine kas met tientallen soorten uit heel Frankrijk.

Parcours Patton très varié avec une première partie offrant de belles vues sur la mer, avec néanmoins des dénivelés importants. La deuxième partie du parcours se joue dans les terres. Les greens et les fairways sont ferment et très roulants. L’entretien est très bon seul les bunkers seraient à « revoir »…